تلفظ بین المللی : /zˌemɑnatnˈɑmeː/ تلفظ : [z,emAnatn'Ame:]
فرهنگ معین
( ~ . مَ یا مِ ) [ ع - فا. ] (اِمر. ) سندی که به موجب آن شخصی شخص دیگر را ضمانت می کند.
دانشنامه آزاد فارسی
ضمانت نامه (guarantee)(یا: گارانتی) تعهد کتبی تولیدکننده به خریدار متضمن مدت زمانی که کالای معیوب را تعویض خواهد کرد یا خسارت آن را به خریدار خواهد پرداخت. در حقوق ایران، این تعهد صحیح و قابل اجراست.wikijoo: ضمانت_نامه...
فرهنگ فارسی
( اسم ) ورقه ای دال بر ضمانت از کسی .
دانشنامه عمومی
ضمانت نامه یا پشتوانه که ریشه آن٬ ضمانت٬ به معنای پذیرفتاری٬ تاوان داری و پایندانی می باشد و با عنوان گارانتی و وارانتی نیز شناخته می شود٬ آن است که ارائه دهنده خدمات یا فروشنده در مقابل محصول یا خدماتی که ارائه می کند، و معمولاً متعهد می شود در صورت نقض ادعای خود، حاضر به تعمیر یا تعویض کالا یا پرداخت مبلغی خواهد شد. نقض عهد زمانی اتفاق می افتد که این تعهد به نحوی اجرا نشود، یعنی کالا نقصی داشته ...
مترادف و متضاد
security (اسم)اطمینان، ضامن، تضمین، ضمانت، وثیقه، ضمانت نامه، گرو، سلامت، سلامتی، امان، اسایش خاطر، امنیت، ایمنی، تامینbond (اسم)کفیل، پیوستگی، قرارداد، بند، ضمانت، قید، ضمانت نامه، اوراق قرضه، رابطه، زنجیر، قرارداد الزاماور، عهد و میثاقwarranty (اسم)تعهد، تضمین، ضمانت، ضمانت نامه، پابندان، گارانتی، امر مورد تعهد یا تضمینbail bond (اسم)ضمانت نامهsurety bond (اسم)ضمانت نامه...
