تلفظ بین المللی : /sˈanduːq1 pˈil/ تلفظ : [s'andu:q1 p'il]
لغت نامه دهخدا
صندوق پیل. [ ص َ ق ِ ] ( ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) هودج پیل که بر آن نشینند. ( آنندراج ). برجی که بر پشت پیل نهند. ( ولف ذیل کلمه صندوق ). محفظه مانندی که در جنگها بر پشت پیل نهند و در آن نشینند و بدشمن حمله برند : به یک سو کشیدند صندوق پیل جهان شد بکردار دریای نیل.فردوسی.ز صندوق پیلان بباریدتیربرآمد خروشیدن داروگیر.فردوسی.اکلیلهای پیلان از گوهر است و لؤلؤصندوق پیلبانان از صندل و قماری.منوچهری.به ...
