تلفظ بین المللی : /ʃarˈɑbxɑrˌi/ تلفظ : [SaR'AbxAR,i]
لغت نامه دهخدا
شرابخواری . [ ش َ خوا / خا ] (حامص مرکب )باده پرستی . می پرستی . (ناظم الاطباء) : سر در عشرت و شرابخواری و خلوتها ساختن فروبرد و به کام شهوت راندن مشغول شد. (فارسنامه ٔ ابن البلخی ص 42).ماهی دو سه در نشاطکاری کردند به هم شرابخواری .نظامی ....
