معانی کلمه : سس

سس . [ س ُ ] (فرانسوی ، اِ) چاشنی بعضی اغذیه . رب . (فرهنگ فارسی معین ).

چاشنی‌ای که با بعضی خوراک‌ها بخورند یا روی خوراک بریزند.

گیاهی انگلی و بی‌برگ که فقط گل‌های ریز دارد و مانند ریسمان به گیاه‌هایی که ساقه‌های نرم دارند از قبیل خیار، خربزه، و شبدر می‌پیچد و مواد غذایی آن‌ها را جذب می‌کند و سبب زردی و نابودی آن‌ها می‌شود؛ پیچ شبدر.

(سُ) [ فر. ] (اِ.) نوعی چاشنی خمیری شکل برای تکمیل طعم غذا.

(س ) (اِ.) گیاهی است از تیرة پیچکیان که جزو نباتات عالیة طفیلی است و چون بیشتر به گیاه شبدر حمله می کند آن را پیچ شبدر نیز گویند. سس به وسیلة مکینه هایی مواد غذایی گیاه میزبان را اخذ می کند و آن را زرد رنگ می سازد و از بین می برد، حامول .

سست لق

۱بی نمک ۲بدمزه

سبوس برنج و گندم

چاشنی، رب