معانی کلمه : سرافکنده

تلفظ بین المللی : /sˌarafkˈandeː/ تلفظ :‌ [s,aRafk'ande:]

لغت نامه دهخدا

سرافکنده. [ س َ اَ ک َ دَ / دِ ]( ن مف مرکب ) عاجز. خجل. شرمنده. سربزیر : فرزند من یتیم و سرافکنده گرد کوی جامه وسخ گرفته و در خاک خاکسار.کسایی.نشسته سرافکنده بی گفت وگوی ز شرم آستین را گرفته بروی.فردوسی.باستاد در پیش او بنده فش سرافکنده و دستها زیر کش.فردوسی.همواره شاه باد خداوند و شاد بادبدخواه او نژند و سرافکنده و حزین.فرخی.بدخواه او نژند و سرافکنده و خجل چون گل که از سرش برباید عمامه باد.فرخی....

فرهنگ عمید

۱. خجل، شرمسار.
۲. خوار.

فرهنگ معین

( ~ . اَ کَ دَ یا دِ ) (ص مف . ) ۱ - شرمسار. ۲ - فروتن .

فرهنگ فارسی

سرفکنده، سربزیر، جل، شرمسار، خوار
( صفت ) ۱ - خجل . ۲ - فروتن متواضع .

مترادف و متضاد

خجل، خجلت‌زده، خوار، سربه‌زیر، شرمسار، شرمنده، مخذول ≠ سربلند، مفتخر

۱. خجل، خجلتزده، خوار، سربهزیر، شرمسار، شرمنده، مخذول ≠ سربلند، مفتخر
۲. شرمسارانه

abased (صفت)سرافکندهashamed (صفت)سرافکنده، شرمنده، شرمسار، خجل، رسوا، سردرپیش، ننگ اورabject (صفت)سرافکنده، فرومایه، خسیس، خوار، پست، خفیفconfused (صفت)سرافکنده، سراسیمه، خجل، ژولیده، مغشوش...