معانی کلمه : سراینده

تلفظ بین المللی : /sarˈɑjandˌe/ تلفظ :‌ [saR'Ajand,e]

لغت نامه دهخدا

سراینده. [ س َ ی َ دَ / دِ ] ( نف ،اِ ) نغمه کننده. ( غیاث ). خواننده. مغنی : سراینده باش و فزاینده باش شب و روز با رامش و خنده باش.فردوسی.یکی گنج ویژه به درویش دادسراینده را جامه خویش داد.فردوسی.چو در سبز کله خوش آواز راوی سراینده بلبل ز شاخ صنوبر.ناصرخسرو.من که سراینده این نوگلم باغ تو را نغمه سرا بلبلم.نظامی. || راوی. ( شرفنامه ). || مبلغ. رسول. پیغامگزار : نگه کن که در نامه آفرین چه گوید سراین...

فرهنگ عمید

۱. شاعر.
۲. سرود گوی.
۳. سرودخوان: من که سرایندۀ این نوگلم / باغ تو را نغز نوا بلبلم (نظامی۱: ۱۹ ).
۴. گوینده.

فرهنگ معین

(سَ یا سُ یَ دَ یا دِ ) (ص فا. ) سرودگوی ، نغمه پرداز.

فرهنگ فارسی

( اسم ) آنکه بسراید مغنی سرود گوی نغمه پرداز خواننده .

مترادف و متضاد

صفت

composer (اسم)نویسنده، مولف، مصنف، سازنده، سراینده، آهنگساز، اهنگ سازpoet (اسم)شاعر، سراینده، خیال پرور، خیال پرست، سخنور، چکامه سراchanter (اسم)خواننده، سراینده، سرودخوان کلیساsinger (اسم)خواننده، سراینده، اواز خوان، خنیاگر، سرود سرا، نغمه سراvocalist (اسم)خواننده، سراینده، اواز خوان، نغمه سراwarbler (اسم)سراینده، چکاوک، مرغ خوش الحانsinging (صفت)سراینده...