معانی کلمه : سجیه

تلفظ بین المللی : /sadʒˈije/ تلفظ :‌ [sadZ'ije]

لغت نامه دهخدا

سجیة. [ س َ جی ی َ ] (ع اِ) خو و طبیعت . (منتهی الارب ). ج ، سجایا. (اقرب الموارد). خصلت و عادت . (غیاث ). خوی . (دهار).

خلق، خوی، طبیعت.

(سَ جّ یَّ ) [ ع . سجیة ] (اِ. ) خلق ، عادت .

خلق وخوی، بیعت، سجیان، سجیات جمع
( اسم ) خلق خوی عادت طبیعت جمع : سجایا سجیات .

خاصه، خصلت، خلق، خو، سجیت، خوی، سرشت، شخصیت، صفت، منش، نهاد