تلفظ بین المللی : /rˈexneː ovˈordan/ تلفظ : [R'exne: ov'oRdan]
لغت نامه دهخدا
( رخنه آوردن ) رخنه آوردن. [ رَ ن َ / ن ِ وَ دَ ] ( مص مرکب ) خلل و خرابی رساندن. شکاف وارد آوردن. سوراخ ساختن چیزی یا جایی : اگر پیل با پشه کین آوردهمی رخنه در داد و دین آورد.فردوسی.اگر زو دل شاه کین آوردهمه رخنه در داد و دین آورد.فردوسی.ناورم رخنه در خزینه کس دل دشمن کنم هزینه و بس.نظامی.یأجوج وار هریک با تیشه زبان آورده اند رخنه به سد سکندری.طالب آملی ( از آنندراج ).- به رخنه درآوردن ؛ وارد رخ...
فرهنگ فارسی
( رخنه آوردن ) خلل و خرابی رساندن شکاف وارد آوردن .
