معانی کلمه : ذن

تلفظ بین المللی : /zˈan/ تلفظ :‌ [z'an]

لغت نامه دهخدا

ذن. [ ذَ ] ( ع ق ) مخفف اِذَن. اکنون. کنون.

فرهنگ معین

(ذِ ) (اِ. ) از مذهب های بودایی که دستیابی به نور حقیقی را تنها از راه تفکر و مکاشفة شهودی مستقیم ممکن می داند.

دانشنامه آزاد فارسی

ذِن (Zen)نما ذِن(کوته نوشت واژۀ ژاپنی zenna به معنی «تمرکز ذهنِ فارغ») فرقه و آیینی بودایی، نشأت یافته در هند، که در قرن ۱۲م از راه چین به ژاپن رفت و در آن جا رونق گرفت. در چین، «چان» نامیده می شد و در حدود ۹۰۰م شکل غالب آیین بودا بود. پیروان ذن در جست و جوی بینشی هستند که در عالم نیروانا نصیب بودا شد. آنان راه رسیدن به بینش واقعی و رستگاری را در درون خود و با چشم درون بین جست وجو می کنند. «رینزائ...

فرهنگ فارسی

مخفف اذن . اکنون . کنون .

دانشنامه عمومی

ذن مکتبی در مذهب بودایی است که در چین پدیدار شده و تأکید فراوانی بر تفکر لحظه به لحظه و ژرف نگری به ماهیت اشیا جانداران و... به وسیله تجربه مستقیم دارد. این مکتب معمولاً تعالیم خود را به صورت هایی از مقایسهٔ تناقضات دو چیز می آموزد که این دقیقاً چیزی شبیه کاریست که در آیین یین و یان صورت می پذیرد.Wikipedia contributors, "Zen," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?t...

کلمات مرتبط

دانشنامه آزاد فارسی

دانشنامه عمومی

معانی کلمه : ذن

لغت نامه دهخدا

فرهنگ معین

دانشنامه آزاد فارسی

فرهنگ فارسی

دانشنامه عمومی

کلمات مرتبط

معانی کلمه : ذن

لغت نامه دهخدا

فرهنگ معین

دانشنامه آزاد فارسی

فرهنگ فارسی

دانشنامه عمومی

کلمات مرتبط

نظرات