معانی کلمه : دق کردن
لغت نامه دهخدا
فرهنگ معین
(دِ. کَ دَ ) [ ع - فا. ] (مص ل . ) مردن ، از غصه مردن .
فرهنگ فارسی
( مصدر ) اعتراض کردن مواخذه کردن : [ ای عقلت بر عطارد دق کند عقل و عاقل را قضا احمق کند ] . ( مثنوی )
گویش اصفهانی
تکیه ای: deq bekeri
طاری: diq kard(mun)
طامه ای: deq kardan
طرقی: deq kardmun
کشه ای: diq kardmun
نطنزی: deq kardan
مترادف و متضاد
percuss (فعل)
دق کردن، اهسته زدن به