تلفظ بین المللی : /darjˈɑdelˌi/ تلفظ : [daRj'Adel,i]
لغت نامه دهخدا
دریادلی . [ دَرْ دِ ] (حامص مرکب ) چگونگی و صفت و حالت دریادل . جوانمردی . سخاوت . بخشندگی . کرم . جود. بخشش : ز دریادلی شاه دریاشکوه نوازش بسی کرد با آن گروه . نظامی .آب رخ مرد ز دریادلیست حاصل درویش ز بی حاصلی است . خواجو.|| دلیری . شجاعت : و صیت حدیث دریادلی و زبردستی ایشان بر روی زمین منتشر. (ترجمه ٔ محاسن اصفهان آوی ص 31). || کنایه از پاکی با استقلال مزاج و صبر در شداید. (از لغت محلی شوشتر خط...
