( درخور آمدن ) درخور آمدن. [ دَ خوَرْ / خُرْ م َ دَ ] ( مص مرکب ) شایسته بودن. سزاوار بودن. لایق بودن. مناسب بودن. متناسب افتادن. موافق افتادن. رفاء. لبق. موافقة.( دهار ). وفاق. ( ترجمان القرآن جرجانی ) :
کم فضولی کن تو در حکم قدر
درخور آمد شخص خر با گوش خر.
مولوی.
لیق ؛ درخور آمدن چیزی با چیزی. ( دهار ) ( تاج المصادر بیهقی ).
