تلفظ بین المللی : /xˈireː sˈɑr/ تلفظ : [x'iRe: s'AR]
لغت نامه دهخدا
خیره سار. [ رَ / رِ ] ( ص مرکب ) خیره سر : ای کینه ور زمانه غدار خیره ساربر خیره تیره کرده بما بر تو روزگار.مسعودسعد.هر که او خیره سار مستحل است گر بدزدد ز شعر من بحل است.سنائی ( حدیقه ص 718 ). || متحیر. سرگشته : ز میدان گذشتند فرجام کارروانشان سراسیمه دل خیره سار.فردوسی.چه بودت که درمانده ای خیره سار.شمسی ( از یوسف و زلیخا ).رجوع به خیره سر شود....
