تلفظ بین المللی : /xˈoʃ bɑvˈari/ تلفظ : [x'oS bAv'aRi]
لغت نامه دهخدا
خوش باوری. [ خوَش ْ / خُش ْ وَ ] ( حامص مرکب ) زودباوری. سهل القبولی. || کنایه از سادگی است.
فرهنگ فارسی
زود باروی : (( بعضی اوقات خوشباوریش او را باشتباه می اندازد ) )
دانشنامه عمومی
خوش باوری یا ساده لوحی (به انگلیسی: Credulity) حالت اشتیاق برای باور به یک یا چند چیز یا مردم، در غیاب هیچ دانش یا استدلال قابل توجیه است.خوش باوری صرفاً باور به چیزی نیست که ممکن است غلط باشد. سوژه باور ممکن است حتی درست باشد، اما یک شخص خوش باور یا ساده لوح آن را بدون هیچ مدرک خوبی باور می کند.باورهذیانایمانمغالطهدهن بینیحقهدینشک گراییhttps://en.wikipedia.org/wiki/Credulitywiki: خوش باوری...
