حارِث مُحاسِبی (بصره ح ۱۶۵ـ بغداد ۲۴۳ق)(نام اصلی: ابوعبدالله حارث بن اسد) زاهد و عارف مشهور و از مشایخ تصوّف. گویند لقب او اشاره به آن است که لحظه ای از محاسبۀ نفس خود فارغ نمی شد. او را در میان ناموران حوزۀ تصوّف به دانش وسیع در علوم ظاهری ستوده اند. حدیث را از یزید بن هارون فراگرفت و ابوالعباس طوسی در شمار راویان اوست. در تصوف با جنید مصاحبت داشت. بصری بود و چون پدرش مذهب قدَری داشت، از این رو د...
دانشنامه عمومی
ابوعبدالله حارث ابن اسد محاسبی بصری (۲۴۳–۱۶۵ ه. ق) حدود سال ۱۶۵ هجری قمری در بصره به دنیا آمد و در سال ۲۴۳ هجری در بغداد از دنیا رفت. او را یکی از بزرگترین مشایخ تصوف قرن سوم نامیده اند. وی غالب عمر خود را در بغداد گذراند. علاوه بر عرفان اسلامی در فقه، حدیث و کلام نیز سررشته داشت. حارث بیشتر اوقات خود را به تدریس، عبادت، و وعظ و تألیف گذراند. اگرچه از اهل سنت بود اما در آثارش به احادیث گوناگونی ا...
نقل قول
ابومحمد حارث بن اسد المحاسبی العنزی (وفات 243 هجری در بغداد) از بزرگان تصوف و علمای مشایخ و پیشوای طریقت محاسبیان از صوفیه است.• «اول خصلت آنست که به خدای سوگند یاد نکنی، نه به راست و نه به دروغ؛ و نه به سهو و نه به عمد. دوم از دروغ پرهیز کنی. سوم خلف وعده نکنی در حالیکه می توانی وفا کنی و تا توانی کس را وعده مده. چهارم آنکه هیچ کس را لعنت نکنی، اگر ظلم کرده باشد. پنجم دعای بد نکنی، نه به گفتار و ...