جان برافشاندن. [ ب َ اَ دَ ] ( مص مرکب ) جان افشاندن. جان باختن. جان نثار کردن. خویشتن را فدا کردن : بر آن شهریار آفرین خواندم نبودم درم جان برافشاندم.فردوسی.چه حاجتست بشمشیر قتل عاشق راحدیث دوست بگویش که جان برافشاند.سعدی.بعشق روی تو گفتم که جان برافشانم و گر بشرم درافتادم از محقر خویش.سعدی.جان برافشانم اگر سعدی خویشم خوانی سر این دارم اگر طالع آنم باشد.سعدی.همچو صبحم یکنفس باقیست بی دیدار توچهره...