تَک گویی (soliloquy) (یا: گفت وگوی با خود؛ حدیث نَفْس)در نمایش، اندیشیدن با صدای بُلند. تک گویی، گفتاری است برای استفادۀ تماشاگر/مخاطب و قاعدتاً در آن لحظه هیچ بازیگر دیگر حاضر در صحنه آن را نمی شنود.
سخنانی که یک شخصیت به‌تنهایی بر روی صحنه بیان می‌کند
دانشنامه عمومی
تک گویی یا مونولوگ یکی از شگردهای ادبیات داستانی و هنرهای نمایشی است که در آن شخصیت داستان یا گویندهٔ شعر خطابه یا داستان یا وصف و درددلی را به تنهایی، خطاب به خود یا بینندگان و شنوندگان، عرضه می کند و در برابر دیالوگ قرار می گیرد.تک گویی ساده: دراین نوع تک گویی، مخاطبِ راوی، خواننده است.تک گویی نمایشی: مخاطبِ راوی، شخصیتی در داستان است و راوی او را مورد خطاب قرار می دهد.خودگویی یا حدیث نفس: هنگام...
مترادف و متضاد
soliloquy(اسم)
گفتگو با خود، تک گویی
فرهنگستان زبان و ادب
{soliloquy, monolog / monologue} [هنرهای نمایشی] سخنانی که یک شخصیت به تنهایی بر روی صحنه بیان می کند
