معانی کلمه : تک

تکه؛ لقمۀ طعام.

۱. دنباله.
۲. [قدیمی] ته؛ پایین؛ قعر.

۱. نوک؛ منقار.
۲. تیزی سر چیزی، مثل نوک سوزن، خنجر، نیزه، و امثال آن‌ها.

۱. تنها؛ یکه.
۲. یگانه.
۳. کم؛ اندک.
⟨ تک‌تک‌: (قید) یکی‌یکی.

(تِ) (اِ.) ساج .

( ~.) (ص . اِ.) تنها، یگانه .

( ~.) [ په . ] (اِ.) دو، دویدن .

(تَ) [ په . ] (ص .) اندک ، کم ، قلیل .

(تُ) (اِ.) 1 - منقار مرغ ، نوک پرنده . 2 - تیزی سر چیزی مانند نوک سوزن و خنجر.

( ~.) [ قس . تق ] (اِصت .) 1 - زدن دست بر کنار تخته نرد که کعبتین درست بنشیند. 2 - هر قسم زدن (عموماً).

۱قیم ۲پایه چوبی تکیه گاه پرچین

۱نوک – نوک کوه،درخت یا هر چیز مرتفع ۲انتها

۱لب – دهان ۲منقار – نوک هر چیزی ۳صدایی که از شکستن چیزی ...

۱گوسفندی که از گله جدا مانده و گم شده باشد ۲انتها و انفرادی ...

صفت ≠ جفت، زوج

تنها، طاق، فرد، منفرد، یگانه ≠ عزب، مجرد

۱. تنها، طاق، فرد، منفرد، یگانه ≠ جفت، زوج
۲. عزب، مجرد
۳. تاخت، تک، تهاجم، حمله، هجوم، یورش ≠ پاتک، دفاع
۴. دو، دویدن
۵. بینظیر، بیمثل، بیهمال، بیمانند، فرید، وحید
۶. ته، قعر
۷. اندک، قلیل، کم