تلفظ بین المللی : /tˈaʃt dˈɑr/ تلفظ : [t'aSt d'AR]
لغت نامه دهخدا
تشتدار. [ ت َ ] ( نف مرکب ) آفتابه چی. ( فرهنگ جهانگیری ) ( فرهنگ رشیدی ). و او را آبدستان دار نیز گویند. ( فرهنگ جهانگیری ). آفتابچی را گویند یعنی شخصی که طشت و آفتابه را نگاه دارد و پاکیزه سازد. ( برهان )( از آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ). پیشخدمت و آفتابه چی. ( انجمن آرا ) ( آنندراج ). آن کسی که آبدست پیش و پس از خوان می آورده. ( یادداشت مرحوم دهخدا ) : مصطفی استاده خوان سالار و رضوان تشت دارهد...
فرهنگ فارسی
( صفت ) شخصی که تشت و آفتابه را نگاهدارد و پاکیزه سازد آفتابه چی .
