نوتاریخی گری یا تاریخ گرایی نوین یا نوتاریخی باوری (به انگلیسی: New Historicism) مکتبی در نظریه ادبی است که در دهه هشتاد قرن بیستم میلادی و عمدتاً بر پایه اندیشه های استیون گرینبلت ادیب آمریکایی شکل گرفت. گرینبلات خود اعتقاد دارد باید به نوتاریخی گری به مثابه یک نوع خوانش متن نگریست و نه یک مکتب نقد. او عمل خوانش خود را «سخن شناسی فرهنگ بنیاد» (Cultural Poetics) می نامد. لویی مونتروز (Louis Montro...