[ویکی شیعه] قصیده تائیه دعبل بن علی خُزاعی، بلندترین شعر دعبل خزاعی شاعر شیعی قرن دوم و سوم در ستایش اهل بیت و بیان فضائل، خلافت، ولایت و مصائب ایشان سروده است. او این شعر را در محضر امام رضا(ع) خواند،امام از شعر او تمجید کرد و به او پاداش داد. برخی شمار ابیات را تا ۱۳۰ بیت نوشته اند.قصیده های مهم را در ادبیات عرب بر مبنای قافیه می نامند مانند میمیه فرزدق. از این رو، این قصیده دعبل را تائیه نامیده...