[ویکی فقه] تائیه ابن عامر (یا ذات الانوار)، قصیده ای عرفانی به عربی سروده ابوالفضل عزالدین عامربن عامر بصری، حکیم و عارف و ادیب قرن هشتم است.ابن عامرِبصری قصیده تائیه را به خواهش برخی دوستانش، برای توضیح معانی تائیه ابن فارِض همراه با اضافات و مضامین جدیدی در باره معرفت روح و نَفس ناطقه و مبدأ و معاد سرود. زمان و تعداد ابیاتدر سال سرودن تائیه و تعداد ابیات آن اختلاف هست. به نظر کامل مصطفی شیبی، سا...
