تلفظ بین المللی : /bi xiʃtˈani/ تلفظ : [bi xiSt'ani]
لغت نامه دهخدا
بی خویشتنی. [ خوی / خی ت َ ] ( حامص مرکب ) بیهوشی. مدهوشی. بیخودی :... و قفای آن بی خویشتن بباید خورد. ( سندبادنامه ). هرچند خاطر برگماشتم هیچ معلوم نمیگردد که باعث و داعی او در این بی خویشتنی چه بوده است. ( سندبادنامه ).مست بیخویشتن از خمر ظلومست و جهول مستی از عشق نکو باشد و بیخویشتنی.سعدی.رجوع به بی خویش و بی خویشتن شود. || اعمال غیرارادی و خلاف عقل کردن. خود رانگاه نتوان داشتن : و تأدیب این ت...
