تلفظ بین المللی : /bihˈadeː ɡˈuː/ تلفظ : [bih'ade: g'u:]
لغت نامه دهخدا
بیهده گو. [ هَُ دَ / دِ ] ( نف مرکب ) مخفف بیهوده گوی : دلْتان خوش کرده ست دروغی که بگوینداین بیهده گویان که شما از فضلایید.ناصرخسرو.نمیرود که کمندش همی برد مشتاق چه جای پند نصیحت کنان بیهده گوست.سعدی.زبان ناطقه در وصف شوق او لال است چه جای کلک بریده زبان و بیهده گوست.حافظ.و رجوع به بیهده گوی و بیهوده گو شود....
