معانی کلمه : بیداد کرده

بیدادکرده. [ ک َ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب / نف مرکب ) ستم کرده. که مرتکب ظلم شده باشد. که ستم روا داشته باشد :
فژاگن نیم سالخورده نیم
ابر جفت بیدادکرده نیم.

ستم کرده که مرتکب ظلم شده باشد ٠ که ستم روا داشته باشد ٠