معانی کلمه : بوجه
لغت نامه دهخدا
بوجه . [ ب ِ وَج ْه ْ ] (ق مرکب ) چنانکه باید. (از فرهنگ فارسی معین ).
- بوجه بودن ؛ درست بودن . (فرهنگ فارسی معین ).
فرهنگ معین
(بِ وَ ) [ ع - فا. ] (ق . ) شایسته ، آنچنان که باید.
فرهنگ فارسی
بروش بمنوال بطور بطرز : بوجه اتم و اکمل . توضیح باین معنی لازم الاضافه است .
دانشنامه عمومی
یا بو جه کردن یعنی حامله شدن زن از راه حرام یا پیش از ازدواج
گویش مازنی
بکن – از ریشه درآور
/boje/ بکن – از ریشه درآور
