تلفظ بین المللی : /bˈeham berˈɑmedˌan/ تلفظ : [b'eham beR'Amed,an]
لغت نامه دهخدا
( بهم برآمدن ) بهم برآمدن. [ ب ِ هََب َ م َ دَ ] ( مص مرکب ) کنایه از در غضب شدن. ( برهان )( انجمن آرا ) ( از غیاث ) ( از رشیدی ). خشم گرفتن. ( آنندراج ). غضبناک شدن. ( ناظم الاطباء ) ( فرهنگ فارسی معین ). || برآشفتن. بشوریدن : و همه را دست گیر کردند و ایشان بهم برآمدند و شمشیر در یکدیگر نهادند. ( فارسنامه ابن البلخی ص 81 ). و فی الجمله سپاه و رعیت بهم برآمدند و برخی از بلاد از قبضه تصرف او بدر رف...
فرهنگ فارسی
( بهم بر آمدن ) کنایه از در غضب شدن ٠ خشم گرفتن یا بی دماغ شدن ٠ یا آشوفته شدن ٠
