معانی کلمه : برکاء
لغت نامه دهخدا
برکاء. [ ب ِ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان جلگه زوزن بخش خواف شهرستان تربت حیدریه. دامنه و گرمسیر است. سکنه آن 110 تن و آب آن از قنات و محصول آنجا غلات و شغل اهالی زراعت و گله داری و قالیچه بافی است. راه مالرو دارد. ( از فرهنگجغرافیایی ایران ج 9 ).