برصاء.[ ب َ ] ( ع ص ) تأنیث أبرص. زن مبتلا به مرض پیسی. - حیة برصاء ؛مار پیسه. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). || ارض برصاء؛ زمین گیاه چریده. ( آنندراج ) ( منتهی الارب ). || ( اِخ ) لقب مادر شبیب شاعر و نام او امامة یا قرصافة بود.
فرهنگ معین
(بَ ) [ ع . ] (ص . ) مؤنث ابرص ، زنی که به بیماری پیسی دچار باشد.
