برافراشتن. [ ب َ اَ ت َ ] ( مص مرکب ) برافراختن. افراشتن. بالا بردن. بلند کردن. ( ناظم الاطباء ). ترفیع :
بصدمردش از جای برداشتی
ز هامون بگردون برافراشتی.
فردوسی.
|| تشیید. شید. برافراشتن بنا. ( ترجمان القرآن ) : و پادشاهان محتشم را حث باید کرد بر برافراشتن بناء... ( تاریخ بیهقی ). رجوع به افراشتن شود.