معانی کلمه : بدن
لغت نامه دهخدا
بدن . [ ب ُ ](ع مص ) تناور شدن . بَدْن . رجوع به ماده ٔ قبل شود.
بدن . [ ب ُدْ دَ ] (ع اِ) ج ِ بادن . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و رجوع به بادن شود.
فرهنگ عمید
بودن#NAME?
۱. (زیست‌شناسی) جسم انسان غیر از سر؛ تن.
۲. [قدیمی] جسم برخی از اشیا: بدن شمع.
=بودن
۱. (زیست شناسی ) جسم انسان غیر از سر، تن.
۲. [قدیمی] جسم برخی از اشیا: بدن شمع.
۱. (زیست شناسی ) جسم انسان غیر از سر، تن.
۲. [قدیمی] جسم برخی از اشیا: بدن شمع.
فرهنگ معین
(بَ دَ ) [ ع . ] ( اِ. ) ۱ - ساختمان کامل یک موجود زنده . ۲ - تن ، پیکر.
دانشنامه آزاد فارسی
فرهنگ فارسی
مخفف بودن
( اسم ) ساختمان کامل یک فرد زنده مجموع. اعضا و انساج و دستگاههای مشکل یک انسان تن اندام . توضیح بدن مرده را ( جسد ) گویند .
بادن .
( اسم ) ساختمان کامل یک فرد زنده مجموع. اعضا و انساج و دستگاههای مشکل یک انسان تن اندام . توضیح بدن مرده را ( جسد ) گویند .
بادن .
دانشنامه عمومی
نقل قول
گویش مازنی
بندشلوار
دانسته باش
/bodon/ بندشلوار & دانسته باش
گویش اصفهانی
تکیه ای: badan
طاری: bedan / bašn
طامه ای: bedan
طرقی: ten / bedan / gun
کشه ای: bedan
نطنزی: beden
مترادف و متضاد
تن
بدنه، جسم
جسد، لاش، لاشه
پیکر، تنه، تن، جثه، کالبد ≠ روح، روان
۱. پیکر، تنه، تن، جثه، کالبد
۲. بدنه، جسم
۳. جسد، لاش، لاشه ≠ روح، روان
دانشنامه اسلامی
فرهنگ فارسی ساره
تن
واژه نامه بختیاریکا
لار؛ لاش؛ لار و کوار؛ لاهار؛ لهار؛ وَر