معانی کلمه : باصفا

تلفظ بین المللی : /bɑsˈafɑ/ تلفظ :‌ [bAs'afA]

لغت نامه دهخدا

باصفا. [ ص َ ] ( ص مرکب ) پاکیزه. ( ناظم الاطباء ). || جای پاکیزه.- آدم باصفا ؛ آنکه درونی پاک و ظاهر و باطن یکی و عقیده خالص دارد. با حقیقت. پاک ضمیر. پاکدل خوش نیت : و لیکن تو آن میشمر پارساکه باطن چو ظاهر ورا باصفاست.ناصرخسرو.مردی نورانی قوی باصفا مرا پیش آمد. ( انیس الطالبین ص 158 ).|| خوش آیند. خوشنما. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به صفا شود....

فرهنگ عمید

۱. دارای پاکیزگی و خرمی.
۲. ویژگی باغ و بستان و جای خوش آب وهوا.
۳. [مجاز] خوش خو، مهربان، پاک دل، خوش نیت.

فرهنگ فارسی

پاکیزه جای پاکیزه

مترادف و متضاد

مصفا، مفرح، خرم، نزیه ≠ بی‌روح، دلگیر، بی‌صفا

۱. مصفا، مفرح، خرم، نزیه ≠ بیروح، دلگیر، بیصفا
۲. صمیمی، صادق، بامحبت

clear (صفت)صریح، معلوم، ظاهر، اشکار، پیدا، باصفا، طاهر، صاف، زلال، واضح، شفاف، بارز، جلی، سلیس، روان، ساطعpleasant (صفت)پسندیده، خوب، خوشایند، دلپذیر، مطبوع، خوشحال، خوش نما، باصفا، خوش، خوش مشرب، نیکو، مورد پسندpleasing (صفت)خوشایند، بشاش، باصفا، خوش، دلگشاbeauthor...

معانی کلمه : باصفا

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ فارسی

مترادف و متضاد

کلمات مرتبط

نظرات