معانی کلمه : بازماندن

تلفظ بین المللی : /bɑzmˈɑndan/ تلفظ :‌ [bAzm'Andan]

لغت نامه دهخدا

بازماندن. [ دَ ] ( مص مرکب ) باقی ماندن. ( ناظم الاطباء ). بجای ماندن. به یادگار ماندن : بمرد او و آن تخت از او بازمانداز آن پس که کام بزرگی براند.فردوسی.من و مادرم ایدرو چند زن نیای کهن بازمانده بمن.فردوسی.چو او بگذرد زین سرای سپنج از او بازماند بگفتار گنج.فردوسی.و چون بکشتندش [ ابومسلم را ] سی و هفت ساله بود و هیچ چیز از املاک و عقار وبنده و غیره از وی بازنماند مگر پنج کنیزک خدمت کننده. ( مجمل ا...

فرهنگ عمید

۱. به جا ماندن، باقی ماندن.
۲. [قدیمی] عقب ماندن، واپس ماندن.
۳. [قدیمی] از کار ماندن.
۴. [قدیمی] به مقصود نرسیدن.
۵. [قدیمی] خسته شدن.

فرهنگ معین

(دَ ) (مص ل . ) ۱ - واماندن ، پس افتادن . ۲ - به جا ماندن .

فرهنگ فارسی

۱ - ( مصدر ) عقب ماندن عقب افتادن واپس افتادن . ۲ - از کار ماندن و بهدف نرسیدن خسته شدن . ۳ - بجا گذاشتن بجا ماندن .

مترادف و متضاد

خسته شدن، کوفته شدن

ایستادن، توقف کردن، متوقف شدن

به‌جا گذاشتن، به جای ماندن، پس ماندن

ازکار ماندن، جداماندن، دنبال افتادن، عقب افتادن، عقب‌ماندن، واپس ماندن

۱. ازکار ماندن، جداماندن، دنبال افتادن، عقب افتادن، عقبماندن، واپس ماندن
۲. ایستادن، توقف کردن، متوقف شدن
۳. خسته شدن، کوفته شدن
۴. بهجا گذاشتن، به جای ماندن، پس ماندن