تلفظ بین المللی : /ˈaːftahˌije/ تلفظ : ['a:ftah,ije]
لغت نامه دهخدا
افطحیة. [ اَ طَ حی ی َ ] (اِخ ) فطحیه . افطحی . فرقه ایست از شیعه که پیرو عبداﷲ افطح هستند. رجوع به خاندان نوبختی و حبیب السیر شود. مؤلف بیان الادیان ، افطحیه را فرقه ای از شش فرقه ٔمجبره دانسته است . و رجوع به بیان الادیان ص 27 شود.
اَفْطَحیّه(یا: فطحیه) فرقه ای شیعی، قائل به امامت عبدالله بن جعفر صادق، ملقب به افطح الرأس یا افطح الرجلین. پیروان این فرقه معتقد به امامت شش امام، یعنی تا جعفر صادق (ع) بودند و پس از آن امامت را حق پسر او می دانستند. اما عبدالله که توانایی پاسخ به پرسش های شرعی را نداشت و مورد توجه امام صادق نیز نبود، به حَشویه و مُرجِئه گروید، و ۷۰ روز پس از پدرش درگذشت. پیروان او نصی بر حقانیتش نیاوردند و پس از...
دانشنامه عمومی
افطحیه نام یکی از فرقه های مذهب شیعه جعفری در اسلام است.افراد این فرقه به امامت عبدالله پسر امام جعفر صادق باور داشتند.پس از مرگ جعفر صادق، دسته های زیادی در مذهب جعفری منشعب شدند. از جمله ناووسیه به غیبت جعفر صادق معتقد بودند، افطحیه به امامت پسرش عبدالله و اسماعیلیه به امامت پسرش اسماعیل.فراستخواه، مقصود، دین و جامعه (مجموعه مقالات)، تهران: شرکت سهامی انتشار، ۱۳۷۷، ص۳۹۱.wiki: افطحیه...
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] افطحیه فرقه ای از شیعه که امامت را پس از امام صادق (علیه السلام)، حق فرزند بزرگ تر او ( عبداللّه افطح ) می دانند. ← امامت فرزند بزرگ تر ...
