تلفظ بین المللی : /ˌeʔtedˈɑl bahˈɑri/ تلفظ : [,e?ted'Al bah'ARi]
لغت نامه دهخدا
اعتدال بهاری. [ اِ ت ِ ل ِ ب َ ] ( ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) اعتدال ربیعی. یکی را اعتدال بهاری خوانند و این آن است که چون آفتاب از وی بگذرد به نیمه شمالی از منطقةالبروج شود. ( از التفهیم ). و رجوع به اعتدال ربیعی شود.
فرهنگ فارسی
اعتدال ربیعی : یکی را اعتدال بهاری خوانند و این آنست که چون آفتاب از وی بگذرد به نیمه شمالی از منطقه البروج شود .
1. یکی از دو نقطۀ تلاقی استوای آسمان و دایره‌البروج که وقتی مرکز خورشید به آن نقطه می‌رسد، سال شمسی نو می‌شود 2. زمانی که خورشید به این نقطه در آسمان برسد متـ . اعتدال ربیعی
دانشنامه عمومی
اعتدال بهاری یا هموگانِ بهاری (در نیم کره شمالی) در ستاره شناسی به لحظه ای گفته می شود که خورشید از دید ناظر زمینی از صفحه استوای سماوی می گذرد و حرکت خود به سمت شمال آسمان را در پیش می گیرد. اعتدال بهاری یکی از دو اعتدالین زمین است که در هر سال رخ می دهد (اعتدال دیگر اعتدال پائیزی است). اعتدال بهاری در نیم کره شمالی برابر است با اعتدال پائیزی در نیم کره جنوبی. حرکت زمین به دور خورشید در هر سال با...
فرهنگ فارسی ساره
ترازینه بهار
فرهنگستان زبان و ادب
{vernal equinox} [نجوم] 1. یکی از دو نقطۀ تلاقی استوای آسمان و دایره البروج که وقتی مرکز خورشید به آن نقطه می رسد، سال شمسی نو می شود
2. زمانی که خورشید به این نقطه در آسمان برسد
متـ . اعتدال ربیعی
