تلفظ بین المللی : /ˌeʔtedˈɑl rˌabiʔˈi/ تلفظ : [,e?ted'Al R,abi?'i]
لغت نامه دهخدا
اعتدال ربیعی. [ اِ ت ِ ل ِ رَ ] ( ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) نقطه اعتدال ربیعی ، رأس الحمل باشد و چون آفتاب بدان جایگاه رسد به بهار شب و روز برابر باشد. ( یادداشت بخط مؤلف ). دایرةالبروج و معدل النهار در دو نقطه با هم تقاطع میکنند، یکی آن که چون آفتاب از آن بگذرد، در قسمت شمالی معدل النهار معین در جهت قطب قرار گیرد و آنرا نقطه اعتدال ربیعی و اعتدال ربیعی گویند، زیرا بدان هنگام شب و روز برابر گردد و ...
فرهنگ فارسی
← اعتدال بهاری
نقطه اعتدال ربیعی راس الحمل باشد و چون آفتاب بدان جایگاه رسد به بهار شب و روز برابر باشد .
