تلفظ بین المللی : /ˈosveː dˈar q1ˈerɑn/ تلفظ : ['osve: d'aR q1'eRAn]
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] اسوه در قرآن. اُسوه، الگو ، پیروی و اقتدا ، خصلت و روش شایسته پیروی را می گویند.اسوه، اسم ثلاثی مجرّد است که معنای مصدری نیز از آن فهمیده می شود و از ریشه «ا س و» و اسا به معانی مداوا ، اصلاح ، اندوه ، مداوای جراحت و صبر آمده است.کلمه اسوه در لغت به معنای سرمشق ، پیشوا ، پیشوا در مهمّات، خصلتی که شخص بدان لایق مقتدایی شود ، آنچه بدان شخص اندوهگین تسلی یابد ، حالت و روشی که شایسته پیرو...
