تلفظ بین المللی : /ˈaːsvadˌeː dˈel/ تلفظ : ['a:svad,e: d'el]
لغت نامه دهخدا
( آسوده دل ) آسوده دل. [ دَ / دِ دِ ] ( ص مرکب ) فارغ البال. بی دلواپسی. بی رنج. بی عذاب. غیرمضطرب : کسی خسبد آسوده در زیر گل که خسبند از او مردم آسوده دل.
سعدی ( بوستان ).
فرهنگ عمید
( آسوده دل ) آسوده خاطر، کسی که دلواپس و مضطرب نباشد: کسی خسبد آسوده در زیر گل / که خسبند از او مردم آسوده دل (سعدی۱: ۷۹ ).
