تلفظ بین المللی : /ˈebn vˈahbɑn/ تلفظ : ['ebn v'ahbAn]
لغت نامه دهخدا
ابن وهبان. [ اِ ن ُ وُ ] ( اِخ ) بروایت مسعودی در مروج الذهب نام مردی از قبیله قریش است که در بصره میزیسته و بصاحب الزنج پیوسته و پس از قتل صاحب الزنج از طریق دریا به هندوستان و بچین رفته و در شهر خانقو انتساب خود را بقبیله رسول صلوات اﷲعلیه ظاهر ساخته و درک خدمت خاقان چین کرده و از او احسان و انعام بسیار یافته وبه عراق بازگشته است. در روایات مسلمین چین می آید که مردی از اقربای پیغمبر صلی اﷲعلیه و...
