ابن مُعتَز، عبدالله (سامرِّا ۲۴۷ـ۲۹۶ق)شاعر، ادیب و سخن سنج معروف عهد عباسیان. فرزند معتز، سیزدهمین خلیفۀ عباسی، و مادرش کنیزی رومی تبار بود. در سامرا نزد المُبَرَّد و ثعلب تعلیم گرفت و خلیفه معتضد عباسی چون به بغداد رفت، او را نیز فراخواند. ابن معتز قصایدی چند در مدح و اُرجوزه ای در ۴۱۹ بیت در ستایش عظمت خلیفه سرود. وی حامی بنی عباس و مخالف شیعیان بود، اما ظاهراً جاه طلبی سیاسی نداشت. شاعری پراحسا...
