ابن سَرابیون، یوحنّا (قرون ۲ و ۳ق)پزشک عراقی و سریانی زبان. پدرش از اطبای باجَرما (در مشرق رود دجله) بود و فرزندانش، یوحنّا و داوود، نیز پزشک بودند. او به عربی تسلّط نداشته و آثارش را به زبان سریانی نوشته است. با رونق علم در کشورهای اسلامی و شروع نهضت ترجمه، آثار او به عربی ترجمه شد. در برخی منابع او را با ابن سرابیون، جغرافی دان قرن ۴ق، و برخی دیگر از افراد هم اسمش اشتباه می گیرند؛ از این رو، از ...
