ابوبکر، مبارک واسطی شهرت یافته به ابن الدَهّان واسطی و وجیهِ واسطی (۱۱۳۸-۱۲۱۵) فقیه، مفسر، زبان شناس و ادیب عراقی بود که به پزشکی، اخترشناسی و فلسفه نیز دانایی داشت. واسطی سال های بسیاری در نظامیه بغداد، استاد نحو بود. او را در آموزش، نیک آموز و بسیار شکیبا بر شاگردان وصف کرده اند که با خوشرویی پاسخ آنان را می داد. گمان برده اند که او بر زبان های فارسی، ترکی، حبشی، رومی، ارمنی و زنگی نیز آشنایی نس...
