معانی کلمه : ابرق
لغت نامه دهخدا
ابرق . [ اَ رَ ] (اِخ ) نام منزلی از بنی عمروبن ربیعه .
ابرق . [ اَ رَ ] (ع ص ، اِ) سیاه و سفید. رسن دورنگ . پیسه رسن . رسن پیسه . || زمین بلند با ریگ و سنگ . خاک با سنگ و ریگ و گل درآمیخته . زمین درشت که با ریگ و سنگریزه باشد. || شفنین بحری . || طلق . || نام داروئی مقوی حافظه . ج ، اَبارق .
فرهنگ فارسی
نام منزلی از بنی عمرو بن ربیعه
