تلفظ بین المللی : /ˈaːbraq1 alrˈabzeː/ تلفظ : ['a:bRaq1 alR'abze:]
لغت نامه دهخدا
ابرق الربذه. [ اَ رَ قُرْ رَ ب َ ذَ ] ( اِخ ) نام جائی است از منازل بنی ذبیان و در آنجا جنگی میان اهل ردّه و جیش ابوبکر روی داده است.
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] اَبْرَق ُ الرَّبَذَه ، ناحیه ای در مشرق و شمال مدینه ، در ۱۳۰ میلی آن (به میل عربی ) که از چراگاه ها و از منازل قبیله بنی ذبیان بوده است .ابرق به معنی خاک ِ آمیخته با سنگ و ریگ و گل است و هرچه در آن سیاهی و سفیدی باشد.این واژه به کلمات و نامهای دیگری اضافه شده است ، مانند: ابرق الباری ، ابرق عمران ، ابرق الکبریت ، ابرق الحنان و ابرق ذی الجموع .
یاقوت حموی ، معجم البلدان ، ج۱، ص۶۵، بیر...
