سعدی (بوستان ).
آسودهخاطر؛ کسی که دلواپس و مضطرب نباشد: ◻︎ کسی خسبد آسوده در زیر گل / که خسبند از او مردم آسودهدل (سعدی۱: ۷۹).
( ~. دِ ) (ص مر.) آسوده خاطر، فارغ البال ، بی دلواپسی .
آسودهخاطر، خاطرجمع، فارغالبال، مطمئن ≠ دلواپس، مضطرب