( صفت ) ۱- حامل گیوه . ۲- شخصی که چون کفشها را از پا در آورند باو سپارند ( مخصوصا در بقعه ها و مزارات ) : تا کی ز دست بینیت ای غول گیوه کش از روی این و آن بملامت خجل شوم . ( شفایی آنند . لغ. ) ۳ - کسی که بر زیر. چرمی یالته یی گیوه روی. بافته از ریسمان پنبه یی کشد و آنرا بصورت پا افزار در آورد گیوه دوز .
