معانی کلمه : گچ

جسمی جامد و سفید شبیه خاکستر که از حرارت دادن سنگ گچ در کوره به دست می آید و وقتی آن را در آب خمیر کنند به زودی سفت و محکم می شود و خود را می گیرد. غالباً برای سفید کردن اتاق ها و قالب گیری و مجسمه سازی به کار می رود.

(گَ ) (اِ. ) ۱ - نوعی از خاک که پس از استخراج از معدن به کوره می برند و حرارت می دهند تا تبدیل به گچ شود. ۲ - (کن . ) کندذهن ، ناتوان از فهم و شعور.

( گِچ ) نهال

{cast} [ارتاپزشکی] سازه ای برای بی حرکت کردن عضو شکسته یا بیمار
{plaster cast} [ارتاپزشکی] پوشش سختی از جنس گچ برای بی حرکت کردن عضو شکسته یا عمل شده