تلفظ بین المللی : /ɡoːhˈarxiz/ تلفظ : [go:h'aRxiz]
لغت نامه دهخدا
گوهرخیز. [ گ َ / گُو هََ ] (نف مرکب ) که گوهر از آن خیزد. که از آن گوهر برآید. که از آن گوهر به دست آید.
گوهرخیز. [ گ َ / گُو هََ ] ( نف مرکب ) که گوهر از آن خیزد. که از آن گوهر برآید. که از آن گوهر به دست آید.گوهرخیز. [ گ َ / گُو هََ ] ( اِخ ) ده کوچکی است از دهستان زنگی آباد بخش مرکزی شهرستان کرمان. واقع در 38هزا...
فرهنگ عمید
جایی که از آن گوهر به دست آید.
فرهنگ فارسی
( صفت ) ۱ - آنچه که از آن جواهر بدست آید . ۲ - ابر . دهی کوچکی است از دهستان زنگی آباد بخش مرکزی شهرستان کرمان .
