معانی کلمه : گوهر تاو

گوهرتاو. [ گ َ / گُو هََ ] ( نف مرکب ) گوهرتاب. لهجه ای در گوهرتاب. رجوع به گوهرتاب شود.

۱ - ( صفت ) تابنده چون گوهر . ۲ - ( اسم ) پیراهنی که زنان در موسم گرما در بر کنند و آن چنان لطیف باشد که بدن از ورای آن پیداست : برشت. زر خورشید نور بافنده که بافت بر قد گیتی قبای گوهر تاب . ( خاقانی )