تلفظ بین المللی : /ɡˈuːʃ xˈobeː/ تلفظ : [g'u:S x'obe:]
لغت نامه دهخدا
گوش خبه. [ خ َ ب َ / ب ِ ] ( اِ مرکب ) میلکی باشد که بدان گوش را بخارند. ( جهانگیری ). در فرهنگ جهانگیری به معنی گوش خارک آمده ، که میل گوش پاک کن [ باشد ]. ( از برهان ). اما ظاهراً مخفف «گوش خره » = گوش خاره = گوش خارک است. ( حاشیه برهان قاطعچ معین ). رجوع به گوش خره شود. || نام جانوری است که در گوش آید و مردم را بی آرام سازد و گاه باشد که بکشد، و آنرا گوش خزک و هزارپا نیز گویند. ( جهانگیری ) . ج...
